تنهايي را دوست نداشت اما از جمع بيزار بود...

عشق را نمي فهميد اما عاشق بود...

از كسي چيزي به دل نمي گرفت اما دلش پر ازكينه بود...

خودكشي را دوست نداشت اما مرگ را مي پرستيد...

از بطري خالي جامش را پر كرد ، لاجرعه سر كشيد

مستِ مست شد...

با روح زنش همآغوشي كرد

سستِ سست شد...

از پاكت خالي سيگاري روشن كرد

گرم گرم شد...

آرام چشم بر هم گذاشت

و سردِ سرد شد ...

هميشه به همه مي گفت آرايش كردن دوست نداره اما تو دلش عاشق آرايش بود

هميشه به همه مي گفت از پسرا بيزاره ولي تو دلش از حرف زدن با پسرا قند آب مي شد

هميشه به همه مي گفت درس خوندن رو دوست داره ولي تو دلش از درس نفرت داشت

هميشه به همه مي گفت هنوز واسه ازدواج زوده ولي تو دلش دوست داشت زود ازدواج كنه

هميشه به همه مي گفت ساده است و سادگي رو دوست داره ولي تو دلش عاشق زرق و برق بود

و يك روز شكست و تكه هاش براي هميشه گم شد ...

وقتي sms عاشقانه رو توي گوشي زنش خوند حالش يه جوري شد

شماره فرستنده رو كه نگاه كرد نفسش بند اومد

حس استيصال به گردنش چنگ انداخت

پدرش و همسرش ....!

متضرعانه دستش را فشرد و گفت : " امروز رادیو می گفت سالانه خیلی از معتادها می میرن

 بدون اینکه حتی بدونن معتادن ، نکنه منم ...؟!!".

مذبوحانه نگاهش کرد و گفت : " این چه حرفیه عزیزم من خودم دکترم ، این آمپول ها فقط درد

 رو کم می کنن."

چند روز بیشتر طول نکشید ...

چاقو را سوهان زد و برای اطمینان از تیزی اش آن را آرام برانگشت سبابه اش کشید ،

جهش خونی که بیرون زد میزان برندگی را نشانش داد ...

لبخندی زد و شروع به خرد کردن سبزی ها کرد ...

آن چه از آن همآغوشی برایش مانده بود حس رخوتناک لزجی بود که بر پوستش چسبیده بود

 و با هیچ لیف و صابونی پاک نمی شد ...

گفت یک مهمان خیلی خاص دارد و ترجیح می دهد تنها باشد

بعد از اینکه تنها شد حمام رفت ، ریشش را تراشید ، لباس مرتب پوشید

ادکلن زد ، قهوه درست کرد

 قاب عکس زنش را از کمد بیرون آورد و ساعت ها با هم حرف زدند ...

بیرون برف می بارید...

رفت و دوش آب سرد گرفت.

بیرون برف می بارید ...

تمام لباس های زمستانی اش را جمع کرد .

بیرون برف می بارید ...

قهوه جوش را خاموش کرد و نیم کیلو بستنی خورد .

گفت : " از اینکه این همه مدت در مسیر حرکت کردم خسته ام ...".